სკოლიდან უნივერსიტეტში

სკოლა და უნივერსიტეტი ერთმანეზე ჯანმრთელად გადბმული ცხოვრების საფეხურია, თუმცა არც ისეთი ჯანმრთელი როგორც ერთი შეხედვით ჩანს. აბიტურიენტობისას ყველას ისეთი წარმოუდგენია როგორსაც მშობლები უხატავენ, ძირითადად დედა ან ბებია, “კაია შვილო სტუდენტობა” კაია ყველაზე სტანდარტული შეფასებაა, უფრო ცუდ შემთხვევაში შეიძლება ოცნებებში ფეხი წამოკრა რამეს. ძალიან მემარცხენე რო არ წარმოგესახოთ, ვადასტურებ რომ გარკვეული ნაწილისთვის მართლაც შესანიშნავი წლებია. სკოლიდან  უნივერსიტეტამდე ერთი პატარა ხიდია, სინდისის ხიდი დავარქვათ… Continue reading სკოლიდან უნივერსიტეტში

შუა ხნის ქალბატონები #1

შუა ხნის ქალბატონებზე რომ საბაკალავროს დაწერა შეიძლებოდეს ას ქულაზე ვერავინ შემეცილებოდა, თუმცა ცხოვრება ერთობ უსამრთლო რამეა. მოკლედ დღეს დილით ვიფიქრე რამდენი ხანია არაფერი დაგიწერია თქო, ჯერ რა დავწერე მარა შეჩვევა ცოდნია, არ დაგიმალავთ მეხალისება. რაც შეეხება თემას ბოლოში ჩავამატებდი: “საქართველოში” დამირეკეს ფონიჭალას გავხვდი წასასვლელი, ერთობ რთულია “აიტიშნიკის ცხოვრება” როგორც ისინი იტყვიან “კომპიუტერშიკების” “ან კომპიუტერების კაცი” ეს… Continue reading შუა ხნის ქალბატონები #1

ფლეშკიანი “მარშუტკა”

ვსო დავიღალე თქო, ავდექი ჩავალაგე დილით ბიძაჩემს ვთხოვე სადგურამდე ამიყვანე თქო (ოზურგეთის სადგურამდე). ვა ბანკზე რო მივდიოდი თავიდანვე ვიცოდი მარა ეგრეე?? ოზურგეთი მაგარი ქალაქია თუ საერთოდ შეესაბამება ამ სიტყვას, მარკეტინგს და მერჩემდაიზინგს არაფერი ესაქმება აქ. ყველაფერი ისეა: გავყიდე ვიყიდე ვჭამე დავიძინე. ცოტა ვიბოდიალე მერე მივაგენი სამარშუტო ტაქსს მეტად რომ კომფორტაბელურს , მძღოლმა მოკლე პრეტენზია ჩამიტარა თავის… Continue reading ფლეშკიანი “მარშუტკა”

თხილობა გურიაში

თუ ბაბუიის “მემკვიდრეობიდან” შემთხვევით “25 ძირი” თხილი გერგო და თუ ძალიან პაკაზუხა თბილისელი *** არ ხარ და ჯიბეში ხურდაც არ გიჩხრიალებს შენ აუცილებლად წახვალ გურიაში და შეუდგები თხილის ხეკვას. დიახ ბატონო 25 ში ავიღე გუდანაბადი, ჩემი და მიდიოდა მანქანით და გავყევი, ისე მატარებეილი მერჩივნა, ჰობი მაქვს გვერდით მჯდომს გამოველაპარაკო და მთელი გზა კარგად გავერთო. მოკლედ… Continue reading თხილობა გურიაში

ვასილა ლექტორი წიგნებზე/ჭიანჭველები.

ჯაზზ იზ ველლ, სექს იზ ველლ, ჯასთ ენჯოი, ეს სამი ფრაზა ალბათ სულ მემახსოვრება ამერიკის კულტურის ისტორიის სალექციო კურსიდან, რომელსაც ზე პოზიტიური კაცი, ბატონი ვასილი კითხულობს. კაცი “ურთიერთშეპირსპირება” თავის თავთან ხშირად მოსდის კამათი, ერთი ორჯერ უხერხულადაც კი ვიგრძენი თავი, რავი ხო არ გავიდე…. -ჩვენ დიდებული კულტურა გვაქვს.. მეორე წუთში – ვის ვედრებით კულტურით ???? მოკლედ ამერიკული კულტურა… Continue reading ვასილა ლექტორი წიგნებზე/ჭიანჭველები.

რა მასწავლა მარიმ.

“მარიმ რა უნდა მასწავლოს? ალბათ უმნიშვნელო ამბები და ბოტანიკური საოცრებები,” ქვეცნობიერში ესეთი აზრი დარბის. ცხოვრების ამ ეტაპზე ბევრი ვერაფრით გამაკვირვებთ, ჩათლახი კაცი ვარ გამოგიტყდებით, ახალგამოჩეკილ, გამოსიციალიზებულ ბავშვებს თითქმის არც ვუსმენ, 21 წლის ბებერი ვარ, მაგრად მკიდია როგორი უნდა ვიყო და მკითხველო: “რატო შვილო აჰ აჰ”  არ გინდა, საკაიფოდ მაქვს ნაკაიფარი მამი. კაიფის მერე ჩნდება რაღაც, დეპრესია არა… Continue reading რა მასწავლა მარიმ.

ტეხასური ჟლეტა ბენზოხერხით

დაგ დაგ დაგ…. ამოვქოქე ბენზო ხერხი და გავედი გარეთ.. რა ხდება შემდეგ? ალბათ გავწყვიტავ ნახევარ თბილისს. ავიღოთ ერთი დღე და მივყვეთ. ჩავიცვით გავიხურეთ კარი. ჩემი ეზო იტალიურია, მარა იტალიურიცაა და იტალიურიც, ვიწრო და გრძელი ეზოა მარჯვნივ და მარცხნივ სახლებით, ჩემი სახლი სულ ბოლოშია, ჩემი სახლიდან ეზოს კარებამდე 25 მეტრზე მეტია, ანუ რა ხდება, სანამ გარეთ… Continue reading ტეხასური ჟლეტა ბენზოხერხით