რჩეული არა, გამორჩეული.

საქართველო რომ ღვთისმშობლის წილხვედრი ქვეყანაა და რჩეული ერი ვართ ყველას გაგვიგია რა თქმა უნდა, ვისაც არ გაუგია დეე ნურც გაიგებს. თავი რომ დავანებოთ რელიგიურ ფანატიზმს და გადავიდეთ ჩვენს ეთნიკურ ისტორიაზე რა თქმა უნდა ჩვენი რჩეულობა კითხვის ნიშნის ქვეშ დადგება, ხოლო გამორჩეულობა უდავოა, თუმცა რა მხრიდან გამორჩეულობა. უახლოესი ამბებიდან რომ ვიმსჯელოთ ბოლოსდაბოლოს შევთანხმდეთ რომ ჩვენ ქართველებს გვჭირდება… Continue reading რჩეული არა, გამორჩეული.

დიალოგი მასთან.

ვაა თამააზ ხო მშვიდობაა რამ შეგაწუხა -დამცინი ხო ? შენი ჯერია მიდი აჰ როგორ გეკადრებათ მეე??? – დამცინე მარა დაცინვის ღმერთი შენ არ ხარ ფერი არ მომწონს შენი თამაზ – შეწყვიტე ბანალურო ეგოისტო მოხუცო, კარგად ერთობი? კარგად ერთობით მანდ ?ახალი სცენარი ხო არ დაგიწერიათ? იქნებ ცოტა მსუბუქი სცენარი მოგეცათ ჩემთვის.  თამაზ შენ ეს დაიმსახურე, მეზარება… Continue reading დიალოგი მასთან.

გოგონა გმირი 

როგორი სახელიც ჰქონდა ისეთევი უცნაური და საინტერესო იყო ქალბატონი გოგონა. დიახ მას ასე ერქვა, მამას დაურქმევია მიშა პაპას, კინო იყო ჩამოსული და იქ მოწონებია. გოგონა ბებოს ისტორიაც ფილმს გავს, უცნაურ დრამას, რომელიც პირველი წუთებიდან ტრაგიკუდალად იწყება. 1932 წლის 2 მიასს დაიბა, ეამაყებოდა დაბადების დღე, აღდგომას დამეთხვა ერთხელ და პაპამ წითელი ლენტები შეაბა ცხენებსო. დედმამიშვილებში შუათანა… Continue reading გოგონა გმირი 

დავიღალე?!:.

“დავიღალე”მერამდენედ ვთქვი, ვინ იცის და საწოლზე  დავეცი თითქოს რაღაც დიდ საქმეს მოვრჩი.                  გიფიქრიათ რამდენი სახის “დავიღალე” არსებობს? რამდენი ამბის ბოლოს უთქვამთ ან რამდენ ადგილას ან რამდენ განსხვავებულ ადმიანს?  ალბათ ძალიან ბევრი რამით შეიძლება დაიღალო კი.  ვიცი რომ ტერმინ კულტურის 300 ზე მეტი განმარტება არსებობს. უაზრო ინფორმაციებითაც დავიღალე… Continue reading დავიღალე?!:.

ლიტერატურული დღე

დღეს დილით მოვრჩი ბეგბედერის “მიშველე! ბოდიშის” კითხვას. ოქტავის მესმის თქო, რომ გითხრათ და მერე გავშალო ახსნა განმარტების ჩემებური, ჩახვეული სტრიქონები არანაირი სურვილი არ მაქვს. ამიტომ სათქმელზე გადავალ, ერთ-ერთ ეპიზოდში პუშკინი მოიხსენია “ვაი მწერლად”, სადღაც “ევგენი ონეგინიც” ახსენა თუმცა არ მახსოვს ეგ ადგილი. მაგრამ კითხვისას, როდესაც  ვეცნობოდი რუსეთის სუიციდის მომგვრელ კულტურას, სულ უფრო მიჩნდებოდა სურვილი წამეკითხა პუშკინი და… Continue reading ლიტერატურული დღე

სკოლიდან უნივერსიტეტში

სკოლა და უნივერსიტეტი ერთმანეზე ჯანმრთელად გადბმული ცხოვრების საფეხურია, თუმცა არც ისეთი ჯანმრთელი როგორც ერთი შეხედვით ჩანს. აბიტურიენტობისას ყველას ისეთი წარმოუდგენია როგორსაც მშობლები უხატავენ, ძირითადად დედა ან ბებია, “კაია შვილო სტუდენტობა” კაია ყველაზე სტანდარტული შეფასებაა, უფრო ცუდ შემთხვევაში შეიძლება ოცნებებში ფეხი წამოკრა რამეს. ძალიან მემარცხენე რო არ წარმოგესახოთ, ვადასტურებ რომ გარკვეული ნაწილისთვის მართლაც შესანიშნავი წლებია. სკოლიდან  უნივერსიტეტამდე ერთი პატარა ხიდია, სინდისის ხიდი დავარქვათ… Continue reading სკოლიდან უნივერსიტეტში

შუა ხნის ქალბატონები #1

შუა ხნის ქალბატონებზე რომ საბაკალავროს დაწერა შეიძლებოდეს ას ქულაზე ვერავინ შემეცილებოდა, თუმცა ცხოვრება ერთობ უსამრთლო რამეა. მოკლედ დღეს დილით ვიფიქრე რამდენი ხანია არაფერი დაგიწერია თქო, ჯერ რა დავწერე მარა შეჩვევა ცოდნია, არ დაგიმალავთ მეხალისება. რაც შეეხება თემას ბოლოში ჩავამატებდი: “საქართველოში” დამირეკეს ფონიჭალას გავხვდი წასასვლელი, ერთობ რთულია “აიტიშნიკის ცხოვრება” როგორც ისინი იტყვიან “კომპიუტერშიკების” “ან კომპიუტერების კაცი” ეს… Continue reading შუა ხნის ქალბატონები #1